Asterión

Yakıcı güneşin altında yalnız bir boğa yorulmak bilmeden beklerken, bir adam ölümü yenmek için ortak çabalarıyla kişiliğinin en karanlık sularına atlar.

Bu sessiz ve görsel şiirde, bir boğa güreşi arenasının ortasında, sıcak güneşin altında ölen titiz bir tahnitçinin masasının üzerinde bir boğanın devasa bedeni görünür. Evcilleştirilmemiş bir hayvanın bedeniyle çalışan adam, içsel olarak dönüşüme uğrar ve hayvanın derisinde kendi ölümlülüğüyle ve yaşamın geçiciliğiyle başa çıkmanın bir yolunu bulur.

“Bu, her ikisi de kendi huzursuz doğalarına boyun eğmeye mahkum olan bir adamın ve bir boğanın çifte kaderinin hikayesidir.” Francesco Montagner